• Ingrid van Lamoen

(Thuis) Werken in quarantaine; lekker rustig of gillend gek?



Of allebei. Dagelijks.

Het ene moment ben ik vol inspiratie en energie aan het werk. Alle to-do’s van vandaag op een rijtje en mijn vingers vliegen over de toetsen. De ene na de andere taak wordt afgevinkt. Héérlijk om in mijn home office ongestoord te kunnen werken. Met tussendoor een verstand-op-nul cappuccino momentje en een dansje door de woonkamer om toch ook in beweging te blijven.

Nog diezelfde dag beland ik op een punt waar ik door de bomen het bos niet meer kan zien en even niet meer weet hoe nu verder. Hoe kom ik aan nieuwe klanten als zoveel ondernemers het financieel zwaar hebben? Hoe bouw ik aan mijn netwerk als we niet bij elkaar in de buurt mogen komen? Hoe genereer ik voldoende inkomen?

En dan komt ook nog het punt waarop ik me schuldig voel dat ik hier zit te klagen, terwijl het zeker erger kan. Ik heb de eerste vier weken van de quarantaine in Cusco (Peru) gezeten, waar ze op het zelfde moment in lockdown gingen. Vele mensen leven daar nog steeds in armoede en hebben in hun ‘huis’ niet eens stromend (drink)water. Zij zijn voor inkomsten, en dus voedsel, afhankelijk van wat ze diezelfde dag op straat kunnen verdienen. Dan heb ik het toch lang zo slecht nog niet in mijn Nederlandse appartementje. Maar hoe lang gaat dit allemaal nog duren??

Dat weten we dus niet precies, en dat is precies de reden waarom het zoveel stress geeft. We zitten met zijn allen in een overgangsfase naar een ‘nieuwe normaal’. Echter, we hebben daar zelf niet voor gekozen en zijn onvoorbereid in het diepe gegooid, we weten niet hoe die nieuwe normaal eruit gaat zien, en ook niet wanneer dat gaat beginnen. Ondertussen proberen we al watertrappelend ons hoofd boven water te houden, op welk gebied dan ook.

Hoe flexibel je ook van nature bent, toch hebben we allemaal dat gewoontedier in ons. Zoveel onzekerheid en verandering kan daarom aardig stressvol zijn, ook onbewust. En dat moet er soms gewoon even uit. Door te praten, te zingen, te lachen, te bewegen, te huilen, te mediteren.. Of te klagen. Want dat mag ook best af en toe.


99 keer bekeken
Schrijf je in voor mijn blog
En ontvang een melding bij een nieuwe post
  • Facebook

 © Amna VA | Arnhem | ingrid@amna-va.nl | +31 640360654 | KvK 80041795. Proudly created with Wix.com